nazwa:   
hasło:     
Zaloguj mnie automatycznie przy każdej wizycie
rejestracja szukaj wiadomości profil

Flawonoidy

Napisz nowy temat Odpowiedz do tematu Forum Urody Strona Główna » Dieta i suplementy
Zobacz poprzedni temat / Zobacz następny temat
Autor Wiadomość
Saskia


Dołączył: 18 Sty 2006
Posty: 502


Wysłany: Sob Lip 15, 2006 18:21
Temat postu: Flawonoidy
Odpowiedz z cytatem


Chociaz w tytule o zwierzetach, to nie tylko o zwierzetach, o ludziach tez very happy
Dr inż. Jacek WILCZAK
Zakład Dietetyki, Katedra Nauk Fizjologicznych, SGGW
Flawonoidy - możliwości wykorzystania w żywieniu zwierząt.

http://www.drseidel.pl/literat/flawono.htm
Cytat:

Składnikami, którym obecnie przypisuje się korzystny wpływ na zahamowanie wspomnianych niekorzystnych zmian oraz zachowanie zdrowia ludzi i zwierząt są flawonoidy - bardzo zróżnicowana pod względem struktury i właściwości grupa naturalnych przeciwutleniaczy. Flawonoidy są zaliczane do związków polifenolowych - końcowych produktów szlaków metabolicznych aminokwasów i lipidów rozpowszechnione w świecie roślin, natomiast nie syntetyzowane w organizmach zwierząt. Jeszcze do niedawna uważano, że w warunkach in vitro związki polifenolowe w zakresie hamowania procesów utleniania-redukcji są aktywne we wszystkich kierunkach przemian, podczas gdy in vivo były zaliczane tylko do przeciwutleniaczy uzupełniających, działających pozakomórkowo. Badania ostatnich 2-3 lat dokumentują możliwości wewnątrzkomórkowego, bezpośredniego oddziaływania flawonoidów na aktywność enzymów lub ekspresję genów (Middleton, 2000).

Obecnie obowiązujący podział flawonoidów obejmuje: flawanony, flawony, flawonole, izoflawony, antocyjaniany, katechiny i biflawony (biflawonoidy). Flawonoidy naturalnie występują w owocach, warzywach, orzechach, kwiatach stanowiąc integralną część diety człowieka (Hackett, 1986; Ratty i Das, 1988; Middleton i Kandaswami, 1993; Cook i Samman, 1996).

Flawonoidy wykazują następujące właściwości biochemiczne:

1. chelatują niektóre pro-oksydacyjne jony metali np. miedzi, żelaza, przez co blokują ich zdolność do generowania wolnych rodników,

2. wykazują właściwości antyalergiczne (blokują reakcje alergiczne i hamują wydzielanie histaminy) oraz aktywność antyastmatyczną poprzez hamowanie aktywności ATP-azy zależnej od wapnia i fosfodiesterazy cAMP,

3. występujące częściowo w błonie komórkowej jak i poza nią flawonoidy mogą "zmiatać" wolne rodniki działające na komórkę z zewnątrz jak i od wewnątrz,

4. wykazują właściwości przeciwzapalne poprzez blokowanie cyklooksygenaz i lipoksygenaz w szlaku kwasu arachidonowego, zmniejszają następstwa stosowania leków przeciwzapalnych - nie powodują owrzodzeń przewodu pokarmowego,

5. wykazują właściwości przeciwnowotworowe,

6. stabilizując kolagen wpływają na zahamowanie rozwoju choroby wieńcowej i ograniczają przerzuty nowotworowe,

7. działają promieniochronnie poprzez ochronę DNA przed uszkodzeniami spowodowanymi promieniowaniem UV,

8. mają zdolność hamowania replikacji niektórych wirusów, aktywności polimerazy DNA i RNA, odwrotnej transkryptazy (RT) a także do wzmacniania antywirusowej aktywności interferonu i TNF-α, co potwierdza ich właściwości onkogenne,

9. wpływają na aktywność wielu enzymów: hamują aktywność kinazy białkowej C, reduktazy glutationowej, reduktazy aldozowej, lipooksygenazy (co w konsekwencji ogranicza syntezę leukotrienów) a także oksydazy ksantynowej,

10. w niskich stężeniach flawonoidy pobudzają proliferację i aktywność limfocytów, ale hamują te procesy przy stężeniach wyższych,

11. wywierają ochronne działanie na hepatocyty oraz zwiększają aktywność enzymów wątrobowych uczestniczących w detoksykacji,

12. mają zdolność blokowania odpowiedzi immunologicznej,

13. wykazują zdolność hamowania rozwoju guzów indukowanych karcinogenami np.: w skórze, płucach, żołądku, wątrobie, dwunastnicy, jelicie cienkim, jelicie grubym, trzustce czy gruczole piersiowym,

14. flawonoidy rozpuszczone we frakcji lipidowej błony komórkowej mogą ją zabezpieczać przed utlenianiem i zwiększać aktywność witaminy E spowalniając utlenianie LDL,

15. uczestniczą w utrzymaniu integralności ścian naczyń krwionośnych i ich odporności mechanicznej,

16. hamują agregację płytek krwi,

17. wykazują działanie spazmolityczne na mięśnie gładkie naczyń krwionośnych,

18. wywierają wpływ uszczelniający i wzmacniający na ściany naczyń kapilarnych, poprzez hamowanie aktywności hialuronidazy dzięki czemu mogą być wykorzystywane jako środki zapobiegające krwawieniom, wybroczynom, żylakom a także miażdżycy.

19. mogą działać hipoglikemicznie i hipotriglicerolemicznie w przypadkach cukrzycy,

20. działają przeciwbakteryjnie i przeciwwirusowo; wykazują działanie bakteriostatyczne w stosunku do bakterii gram-dodatnich i gram-ujemnych, a także inaktywuje wytworzoną już botulinotoksynę, mogą hamować wzrost prątków gruźlicy,

Pośród tak wielu możliwości oddziaływania flawonoidów na procesy biologiczne w żywych komórkach najważniejsze wydają się ich właściwości przeciwutleniające.

Pomimo ustalenia, że istnieje ścisły związek z przyjmowaniem flawonoidów z ograniczeniem skutków wielu stanów chorobowych to stosunkowo mało jeszcze wiadomo na temat ich wchłaniania i przemian w tkankach organizmów. Prace ostatnich kilku lat dokumentują, że flawonoidy są lepiej wchłaniane w postaci aglikonów, formy glikozydowe, czyli połączone z resztą cukrową są trudniej wchłaniane (Piskuła i Terao, 1998ab; Terao i Piskuła, 1999). Formy aglikonowe lepiej rozpuszczalne w lipidach niż w wodzie są transportowane przez błony enterocytów. Badania Manach i wsp. (1995) pokazały, że kwercetyna podawana w glikolu etylowym szybciej i w większej ilości jest wykrywana w osoczu szczurów niż podawana w zawiesinie wodnej. Niektóre prace dokumentują, że prawie połowa spożytych flawonoidów ulega resorpcji z przewodu pokarmowego, pozostała część jest metabolizowana przez bakterie okrężnicy (Duthie i Crozier, 2000). Glikozydy flawonoidów mają stosunkowo dużą masę cząsteczkową i charakter hydrofilny, przez co słabo są wchłaniane w jelicie cienkim i przechodzą do dalszych jego odcinków w stopniu niezmienionym, gdzie przy udziale bakterii jelitowych takich jak np. Eubacterium ramulus (Schneider i wsp., 1999) są hydrolizowane do aglikonu i cukru. W niższych odcinkach jelita - okrężnicy - następuje rozszczepienie heterocyklicznego układu aglikonu i utworzenie floroglucynolu i kwasów fenolowych (m.in. fenylopropionowego i fenylooctowego). Metoksylowane flawonoidy (np. ramnetyna i izoramnetyna), powszechnie występujące w owocach cytrusowych, są bardziej oporne na bakteryjną degradację. Podczas bakteryjnego rozkładu wytwarzany jest także kwas p-hydroksybenzoesowy, który jest wchłaniany i wykorzystywany przez leukocyty do syntezy koenzymu Q (Laires i wsp., 1989). Hydroliza wiązań glikozydowych przez np. mikroflorę jelitową zwiększa aktywność flawonoidów, która może być wykorzystana w reakcjach kontaktowych (Silva i wsp., 1998ab). Stąd też możliwość stosowania flawonoidów lub ich półsyntetycznych pochodnych w ditoprofilaktyce raka jelita grubego. Głównym miejscem w którym zachodzą przemiany biochemiczne flawonoidów jest wątroba, w której najprawdopodobniej możliwe są wszystkie ze względu na budowę chemiczną przemiany flawonoidów. Należą do nich reakcje metylacji, hydroksylacji i/lub glikozylacji (Vinson i wsp., 1995; Harborne, 1988; Day i Williamson, 1999; Day i wsp., 2000). Po licznych przemianach w wątrobie flawonoidy w postaci sprzęgniętej prawdopodobnie z białkami, głównie frakcją albumin (Monach i wsp., 1995) dostają się do krążenia obwodowego. Istnieje hipoteza, że flawonoidy poprzez połączenia z białkami mogą wchodzić w skład lipoprotein, gdzie obok np. witaminy E mogą zabezpieczać lipoproteiny przed utlenianiem (Boulton i wsp., 1998). Dalsza ich aktywność biologiczna w osoczu zależy od ilości wolnych "niezasłoniętych" grup funkcyjnych.

Nieliczne badania ostatnich lat dokumentują możliwość objawienia się proutleniającego charakteru flawonoidów, który w warunkach in vitro zależy przede wszystkim od obecności innych utleniaczy/przeciwutleniaczy w środowisku (Dickancaite i wsp., 1998; Porter, 1993) oraz od dawki w doświadczeniach in vivo (Wilczak i Jank, 1998).

Ze względu na aktywność farmakologiczną flawonoidy są stosowane we współczesnej medycynie - nie tylko w tradycyjnej medycynie ludowej. Wiele z nich wchodzi w skład takich preparatów leczniczych jak Rutinoscorbin, Urosan, Silimarol, Venoruton, Siligran, Tinctura Achemillae, Tincura Hyperici, Extractum Cartaegi (Czeczot, 1998). Znane i zbadane jest działanie farmakologiczne niektórych flawonoidów na określone narządy i tkanki. Rutyna i jej półsyntetyczne pochodne zostały wprowadzone do światowego lecznictwa jako środki regulujące przepuszczalność naczyń włosowatych i poprawiające krążenie obwodowe. Znane jest działanie hyperozydu i witeksyny na mięsień sercowy, di- oraz triglikozydów kwercetyny na układ moczowy. Silimaryna stała się jednym z podstawowych związków stosowanych w lecznictwie jako lek działający ochronnie na komórki miąższu wątrobowego, natomiast sybilinina znalazła zastosowanie w leczeniu zaburzeń funkcji wydzielniczych komórek wątroby (Czeczot, 1998).

Ilość związków flawonoidowych w diecie można zwiększyć poprzez wzbogacenie jej w produkty pochodzenia roślinnego. Cennym dla konsumenta wskaźnikiem zawartości flawonoidów w danym surowcu spożywczym może być jego kolor - im ciekawsza barwa tym większe zróżnicowanie flawonoidów w nim występujących. Soki owocowe dostarczają około 25% spożywanych przez człowieka flawonoidów (Leibovitz i Mueller, 1993). Dodatkowym sposobem zwiększenia ilości flawonoidów w diecie są leki pochodzenia roślinnego - napary, odwary, wyciągi z ziół, nutraceutyki.

Pomimo postępu wiedzy w zakresie aktywności biologicznej związków flawonoidowych, problem ten jest bardziej złożony niż początkowo przypuszczano. Flawonoidy zostały uznane przez farmakologów za substancje chemiczne o niskiej toksyczności i nie wykazujące odległych skutków działania na organizmy żywe. W związku z tym dużym zaskoczeniem były wyniki badań opublikowane przez Bjeldansa i Changa (1977) oraz Browna i wsp. (1980), które wykazały mutagenne działanie kwercetyny w stosunku do określonych szczepów bakteryjnych Salmonella typhimurium. W latach 1978-1984 przebadano ok. 100 flawonoidów. Wykazano, że 30 z nich indukuje mutacje punktowe w szczepach Salmonella typhimurium (za Czeczot, 1998). Kwercetyna - czołowy przedstawiciel flawonoidów w badaniach naukowych - badana in vitro i in vivo może indukować różnego typu uszkodzenia w materiale genetycznym komórki: mutacje punktowe, system SOS, aberracje chromosomowe, pęknięcia nici DNA (Macgregor i wsp., 1983; MacGregor, 1986; Popp i Schimmer, 1991). Istnieją duże rozbieżności dotyczące informacji na temat działania rakotwórczego flawonoidów w warunkach in vitro i in vivo (Hirano i wsp., 1981; Morino i wsp., 1982; Ito i wsp., 1989). Niewiele jest prac sugerujących kancerogenność flawonoidów w stosunku do zwierząt. Jedynie Pamucku i wsp. (1980) oraz Ertuck i wsp. (1983) zaobserwowali w długotrwałych badaniach wzrost częstotliwości pojawiania się nowotworów jelita cienkiego i pęcherza moczowego u szczurów otrzymujących dietę zawierającą 0,1% kwercetyny oraz wzrost częstości występowania nowotworów wątroby i przewodów żółciowych u szczurów otrzymujących dietę z 1- i 2-procentowym dodatkiem kwercetyny. Z kolei u myszy z czerniakiem melanotycznym, niektóre z flawonoidów (np. kwercetyna, silibinina) przyśpieszały rozwój guza pierwotnego i nasilały przerzuty do płuc. Dochodziło do szybszego rozwoju nowej sieci naczyń krwionośnych w rozwijającym się nowotworze (Pałagan i wsp., 1989). Większość jednak wyników badań wskazuje, że kwercetyna jak i inne flawonoidy nie wykazują właściwości rakotwórczych zarówno jako inicjator, jak i promotor procesu nowotworowego (Hirose i wsp., 1983). Należy także zaznaczyć, że nie jest możliwym pojawienie się takiej ilości kwercetyny i innych flawonoidów w dobrze zbilansowanej diecie, której składniki są pochodzenia naturalnego.


Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
Hokus


Dołączył: 18 Sty 2006
Posty: 1199


Wysłany: Pią Sty 26, 2007 14:02
Temat postu:
Odpowiedz z cytatem


Link do zestawienia produktów spożywczych pod kątem zawartości flawonoidów :

http://www.nal.usda.gov/fnic/foodcomp/Data/Flav/Flav02.pdf

Zgodnie z danymi podanymi w linku bogate w flawonoidy są np. jagody, czereśnie i truskawki (tu zawartość na 100 g może nie jest oszałamiająca, ale trzeba wziąć pod uwagę, że czereśni i truskawek je się na ogół dużo w sezonie), czerwone winogrona (wypadają dużo lepiej niż białe) , czerwona cebula, mięta pieprzowa świeża, no i oczywiście zielona herbata oraz wiele innych – szczegóły w tabelce w linku.

Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
Poly


Dołączył: 24 Sty 2006
Posty: 1708


Wysłany: Nie Kwi 15, 2007 22:54
Temat postu:
Odpowiedz z cytatem


Aktywność biologiczna flawonoidów

Flawonoidy (nazywane też związkami flawonowymi) to duża grupa (około 7000) związków chemicznych, powszechnie występujących w roślinach. Ich obecność stwierdzonom.in. w owocach (szczególnie cytrusowych), warzywach (np. pomidorach, brokułach, papryce, sałacie), roślinach strączkowych, a także w licznych roślinach leczniczych. Dużą ilość flawonoidów zawierają też takie napoje jak herbata, zwłaszcza zielona i wino, głównie czerowne. Związki te często są barwne i odpowiadająm.in. za czerwone i granatowe zabarwienie owoców jagodowych oraz pomarańczowe i żółte – owoców cytrusowych. Flawonoidy odgrywają znaczącą rolę w fizjologii roślin, wykazując działanie hormonów roślinnych i regulatorów wzrostu, przenośników energii w systemach fotosyntezy, inhibitorów i prekursorów enzymatycznych, a także barwników. Ponadto chronią komórki roślinne przed szkodliwym działaniem słońca, grzybów i owadów. Wprowadzone do organizmu człowieka lub zwierząt mogą pełnić podobną rolę jak witaminy. W związku z powyższym wiele roślin, w których występują flawonoidy (np. Ginkgo biloba, Camelia sinensis), jest obecnie wszechstronnie wykorzystywanych w profilaktyce i leczeniu rozmaitych schorzeń.

Budowa i metabolizm flawonoidów

Podstawową strukturę cząsteczki flawonoidów stanowią dwa pierścienie benzenowe (A i B), pomiędzy którymi znajduje się heterocykliczny pierścień piranu lub pironu (C) (ryc. 1). Ogromna różnorodność flawonoidów wynika z faktu, że atomy węgla pierścieni A, B i C mogą ulegać hydroksylacji, metoksylacji oraz glikozydacji za pomocą mono- lub oligosacharydów, a także acylacji w różnych pozycjach (6). Stwierdzono, że na przykład kwercetyna (3,5,7,3',4'-pentahydroksyflawon) występuje w materiale roślinnym w postaci ponad 140 różnych strukturalnie pochodnych .

Klasy i budowa powszechnie występujących flawonoidów.

1. Flawan-3-ole - (+) Katechina
2.Antycyjanidyny - Cyjanidyna, Pelargonidyna
3. Flawony - Apigenina,Diosmina, Luteolina
4. Flawanony - Naryngenina, Naryngina, Hesperetyna, Hesperedyna
5. Chalkony - Floretyna, Aflorydzyna
6. Flawon-3-ole - Kwercetyna, Kemferol, Myrycetyna, Fisteina, Moryna.


Ugrupowania obecne we flawonoidach, które nadają im największą aktywność antyoksydacyjną

1. Grupa (o-dihydroksylowa) katecholowa w pierścieniu B:
- wykazuje dużą zdolność wychwytywania rodników tlenowych, jednak nie przyczynia się przez swe reakcje do ochrony przed peroksydacją lipidów w mitochondriach mózgu szczura.

2. Ugrupowanie pirogalolowe (trihydroksylowe) w pierścieniu B:
- nadaje cząsteczce wyższą aktywność antyoksydacyjną. Podwójne wiązanie pomiędzy węglem C2 i C3 w pierścieniu C przyczynia się do wzrostu zdolności wychwytywania rodników, ponieważ po reakcji z rodnikiem powstaje stabilny rodnik fenoksylowy.

3. Ugrupowanie 4-okso (grupa ketonowa, podwójne wiązanie pomiędzy węglem C4 pierścienia C i atomem tlenu):
- szczególnie w obecności podwójnego wiązania pomiędzy C2 i C3, wzrasta zdolność wychwytywania rodników dzięki zdelokalizowanym elektronom pierścienia B.

4. Grupa hydroksylowa przy węglu C3 pierścienia C:
- wykazuje szczególnie silne zdolności wychwytywania rodników spotęgowane obecnością podwójnego wiązania pomiędzy węglem C2 i C3 oraz grupowania 4-okso (jest to najbardziej korzystne połączenie dla nadania cząsteczce zdolności wychwytywania rodników).

5. Grupy hydroksylowe przy węglu C5 i C7:
- mogą także zwiększać zdolności do wychwytywania wolnych rodników w wielu reakcjach wolnorodnikowych.

W roślinach flawonoidy występują najczęściej w postaci sacharydów, takich jak glikozydy, ramnozydy, glukoramnozydy, galaktozydy i arabinozydy (14). Reszta sacharydowa przyłączona jest zazwyczaj do atomu węgla w pozycji 3 lub 7. W badaniachin vitrostwierdzono, że ze względu na zablokowanie przez resztę cukrową grup hydroksylowych, glikozydy wykazują słabsze właściwości antyoksydacyjne w porównaniu do odpowiednich aglikonów (14). Wykazano ponadto, że różnice we właściwościach antyoksydacyjnych zależą również od rodzaju reszty sacharydowej obecnej w cząsteczce. Stwierdzono, że glikozydacja grupy hydroksylowej przy węglu w pozycji 3 cząsteczką monosacharydu nie obniża zdolności antyoksydacyjnych flawonoidów, natomiast aktywność antyoksydacyjna jest istotnie niższa w przypadku glikozydacji resztą disacharydową (14).
Wprowadzone do przewodu pokarmowego, pod wpływem transferazy urydyno-5'-difosfoglukurozynylowej zawartej w śluzówce jelita, tworzą koniugaty z kwasem glukuronowym i w tej formie są wchłaniane przez śluzówkę jelita, przy czym wykazano, że np.b-glukozyd kwercetyny jest wchłaniany łatwiej niż w formie aglikonu (16). Istnieją jednak doniesienia wskazujące na brak wchłaniania aglikonów, czy też ich metabolitów z układu trawiennego do krwiobiegu (17). Koniugaty flawonoidów po wchłonięciu przez żyłę wrotną przenoszone są do wątroby, gdzie pod wpływem fenolosulfotransferazy tworzą koniugaty z jonami siarczanowymi (1Cool. Pod wpływem O-metylotransferazy katecholowej, w wątrobie i nerce, flawonoidy ulegają metylacji i w takiej postaci rozprowadzane są z krwiobiegiem po całym organizmie oraz wydalane są do żółci i moczu (1Cool.
Stwierdzono, że we krwi katechiny występują głównie w postaci koniugatów, a istnienie glukuronianów i siarczanów wykazano w moczu szczura i człowieka . Nie wszystkie jednak flawonoidy wydalane są do moczu – np. kwercetyna i jej koniugaty, po jej przyjęciu doustnym zostały zidentyfikowane tylko w osoczu krwi .


Antyoksydacyjne właściwości flawonoidów


Podczas oddziaływania na organizm różnych drobnoustrojów oraz podczas rozwoju zakażenia dochodzi do aktywacji fagocytów, wytwarzających duże ilości anionorodnika ponadtlenkowego, który podczas dalszych przemian stanowi źródło innych reaktywnych form tlenu (RFT) . Powstające RFT mogą być przyczyną uszkodzenia składników komórek, w wyniku czego może dochodzić do wytworzenia się stanów zapalnych i licznych uszkodzeń tkankowych.
Dzięki strukturze polifenolowej flawonoidy wykazują silne właściwości antyoksydacyjne.

W licznych eksperymentach wykazano, że mogą one charakteryzować się następującymi właściwościami:
1) hamowaniem powstawania RFT,
2) chelatowaniem oraz redukowaniem jonów metali przejściowych ,
3) wychwytywaniem RFT (anionorodnika ponadtlenkowego), rodników nadtlenowych, hydroksylowych i wygaszaniem tlenu singletowego,
4) przerywaniem kaskady reakcji wolnorodnikowych (poprzez wychwyt rodników lipidowych oraz alkoksylowych) prowadzących do peroksydacji lipidów,
5) ochranianiem antyoksydantów – askorbinianu w cytozolu (działanie ochronne jest wzajemne gdyż askorbinian może również wpływać ochronnie na flawonoidy narażone na uszkodzenia oksydacyjne) oraz tokoferoli w błonach biologicznych.

Flawonoidy zapobiegają tworzeniu się rodników tlenowych poprzez hamowanie aktywności enzymów biorących udział w ich wytwarzaniu . Wykazano, że flawonoidy obniżają aktywność oksydazy ksantynowej, enzymu katalizującego powstawanie anionorodnika ponadtlenkowego, przy czym ich sposób działania jest różny. Stwierdzono, że 7-hydroksyflawony hamują aktywność tego enzymu kompetycyjnie, natomiast 3',4'- lub 3',4',5'-hydroksyflawony są inhibitorami niekompetycyjnymi . Flawonoidy obniżają także aktywność uczestniczącej w generowaniu anionorodnika ponadtlenkowego błonowej oksydazy NADPH. Również aktywność mieloperoksydazy, enzymu katalizującego wytwarzanie anionu tlenochlorowego, jest obniżana przez flawonoidy. Wykazano, że działanie flawonoidów może prowadzić nawet do całkowitej inaktywacji tego enzymu (10). Flawonoidy zapobiegają powstawaniu RFT również poprzez chelatowanie jonów metali przejściowych (głównie miedzi i żelaza), będących katalizatorami reakcji prowadzących do powstania RFT, głównie rodnika hydroksylowego.

Antyoksydacyjne właściwości flawonoidów przejawiają się również ich zdolnością do unieczynniania już wytworzonych rodników tlenowych. Do rodników, które najłatwiej są wychwytywane przez flawonoidy, zaliczyć możemy anionorodnik ponadtlenkowy, rodnik hydroksylowy, tlen singletowy oraz rodniki lipidowe . Szczególnie efektywna jest reakcja flawonoidów z rodnikiem hydroksylowym, który łatwo reaguje ze związkami aromatycznymi. Flawanole, a przede wszystkim katechiny izolowane z zielonej herbaty, wykazują zdolność do wychwytywania nadtlenku wodoru i anionorodnika ponadtlenkowego, generowanego w układzie ksantyna-oksydaza ksantynowa. Wykazano, że w wyniku wychwytywania anionorodnika ponadtlenkowego i tlenu singletowego flawonoidy ulegają przekształceniu w stabilne produkty, natomiast wychwyt innych rodników prowadzi do powstania produktów niestabilnych, ulegających dalszym reakcjom rodnikowym.

Właściwości antyoksydacyjne flawonoidów potwierdzono także w badanich in vivo. Stwierdzono, że spożywanie flawonoidów wraz z dietą przyczynia się do wzrostu zdolności antyoksydacyjnych organizmu. Przejawia się to przede wszystkim wzrostem aktywności enzymów antyoksydacyjnych (dysmutazy ponadtlenkowej, peroksydazy glutationowej i katalazy), obserwowanym głównie w wątrobie, jelicie cienkim i płucach oraz wzrostem stężenia antyoksydantów niskocząsteczkowych (askorbinianu oraza-tokoferolu).
Przyczyniając się do obniżenia poziomu RFT, flawonoidy zmniejszają ich wpływ na składniki komórki, takie jak lipidy, białka i kwasy nukleinowe. Stwierdzono, że flawonoidy wykazują zdolność do hamowania peroksydacji lipidów zarówno w warunkach in vitro, jak i w warunkach in vivo, w licznych komórkach i organellach komórkowych – w mitochondriach, mikrosomach (38, 39). Wykazano że lokalizują się one w warstwie błonowej pomiędzy dwuwarstwą lipidową i fazą wodną. Modelują one zarówno nieenzymatyczną, jak i enzymatyczną peroksydację lipidów.

Stwierdzono, że flawonoidy wykazują nie tylko zdolność do wychwytywania wolnych rodników i hamowania peroksydacji lipidów, ale również do bezpośredniego oddziaływania z błonami biologicznymi, co czyni błony bardziej odpornymi na działanie czynników utleniających. Flawonoidy, lokalizując się w pobliżu warstwy fosfolipidowej, stabilizują błony biologiczne na skutek obniżania ich płynności. Stwierdzono na przykład, że flawonoidy zapobiegają wypływowi z lizosomów N-acetyloglukozoaminy, spowodowanemu uszkodzeniem błon pod wpływem oksydazy ksantynowej i ksantyny . Dzięki umiejscowieniu flawonoidów na powierzchni dwuwarstwy lipidowej mogą one hamować utlenianiea-tokoferolu w komórce oraz regenerowaća-tokoferol utleniony do formy rodnikowej. W regeneracji tego antyoksydanta uczestniczy też askorbinian, którego utlenieniu mogą również zapobiegać flawonoidy.

W badaniachin vitrowykazano, że flawonoidy chelatując jony miedzi i innych metali przejściowych, które są katalizatorami reakcji utleniania kwasu askorbowego, istotnie hamują przekształcenie askorbinianu do dehydroaskorbinianu. Zdolność do zapobiegania utlenieniu askorbinianu przejawiają głównie flawonoidy zawierające w swej cząsteczce grupy hydroksylowe przy atomach węgla w pozycjach 3' i 4' pierścienia B, ugrupowanie 3-hydroksy-4-karbonylowe oraz pierścieńg-pirolowy, np. kwercetyna i rutyna. Ponadto fizjologiczne oddziaływania pomiędzy kwasem askorbowym a flawonoidami sprowadzają się także do zwiększenia wchłaniania kwasu askorbowego z przewodu pokarmowego, stabilizacji jego cząsteczki, redukcji dehydroaksorbinianu do askorbinianu oraz ograniczenia metabolizmu kwasu askorbowego. Wykazano ponadto istnienie wzajemnego działania ochronnego flawonoidów i askorbianianu. Stwierdzono na przykład, że askorbinian może powodować redukcję utlenionej kwercytyny do natywnej formy związku.

Oprócz wpływu flawonoidów na nieenzymatyczną peroksydację lipidów zaobserwowano także, że związki te obniżają aktywność enzymów uczestniczących w peroksydacji enzymatycznej. Jednym z enzymów inicjujących proces peroksydacji jest fosfolipaza A2 (PLA2), która katalizuje hydrolizę fosfolipidów z uwolnieniem kwasu arachidonowego. Wykazano, że kwercetyna hamuje aktywność PLA2 leukocytów człowieka i królika, natomiast kwercetagetyna, 3-O-galaktozyd kemferolu i skutellareina hamują aktywność PLA2 płynu maziowego człowieka. Uwolniony kwas arachidonowy ulega dalszym przemianom na drodze reakcji katalizowanych przez cyklooksygenazy i lipooksygenazy. Stwierdzono, że flawonoidy wykazują zdolność obniżania aktywności enzymów obu tych grup. Jednak zależność pomiędzy stopniem hamowania ich aktywności i obniżeniem nasilenia procesu enzymatycznej peroksydacji lipidów nie jest jednoznaczna.

Oprócz działania antyoksydacyjnego flawonoidy, zwłaszcza użyte w wysokich, niefizjologicznych stężeniach, mogą wykazywać działanie prooksydacyjne. Sugeruje się, że flawonoidy mające ugrupowanie pirogalolowe lub katecholowe, w obecności jonów miedzi (II) ulegają autoutlenieniu, co w konsekwencji prowadzi do wytworzenia jonów miedzi (I) i rodnika semichinonowego. W wyniku reakcji jonów miedzi (I) z tlenem wytwarzany jest anionorodnik ponadtlenkowy, a następnie nadtlenek wodoru. Powstałe jony miedzi (I) wiążą się z DNA, a następnie w wyniku oddziaływania z H2O2 wytwarzane są reaktywne formy tlenu stanowiące połączenia miedzio- wodoronadtlenkowe (Cu(I)OOH). Kompleks Cu(I)OOH można traktować jako układ wiążący rodnik hydroksylowy, który po uwolnieniu powoduje oksydacyjne modyfikacje DNA, głównie reszty tyminowej . Natomiast utleniona forma flawonoidu, np. w postaci rodnika semichinonowego, bądź benzochinonu, ulega nieenzymatycznej redukcji z udziałem NADH, co w konsekwencji rozpoczyna cykl reakcji redoksowych, w wyniku których wytwarzane są duże ilości reaktywnych form tlenu.


Wpływ flawonoidów na powstawanie i rozwój nowotworów w komórkach ssaków


Uważa się, że spożywanie flawonoidów wraz z dietą powoduje obniżenie ryzyka zachorowalności na nowotwory, jednak mechanizm tego procesu nie jest jeszcze do końca jasny. Przypuszcza się, że przynajmniej częściowo związany jest on z antyoksydacyjnym działaniem flawonoidów. Jednym z czynników prowadzących do rozwoju nowotworów jest bowiem zwiększona generacja RFT i towarzyszące temu nasilenie oksydacyjnych modyfikacji lipidów, białek i kwasów nukleinowych. Nasilone wytwarzanie RFT obserwuje się podczas metabolizmu ksenobiotyków, a flawonoidy wpływając na aktywność enzymów fazy I i II modyfikują poziom stresu oksydacyjnego i w ten sposób mogą wykazywać działanie przeciwnowotworowe. Jednak wyniki badań dotyczących tego problemu są bardzo niejednoznaczne. Istnieją doniesienia wskazujące zarówno na aktywujący, jak i hamujący wpływ flawonoidów na enzymy fazy I i II, a także wskazujące na brak wpływu flawonoidów na aktywność tych enzymów.

Działanie przeciwnowotworowe flawonoidy wykazują również poprzez aktywację enzymów fazy II. Wykazano, że kwercetyna, fisteina, myrycetyna, kemferol, chryzyna, kurkumina, genisteina, apigenina i kwas elagowy hamują aktywność formy P sulfotransferazy fenolowej (PST), która pośredniczy w reakcjach sulfonowania, będących jednym z etapów aktywacji takich substancji kancerogennych, jak aromatyczne węglowodory hydroksymetylopolicykliczne, alkohole allilowe i benzylowe, N-hydroksyaryloaminy . Wykazano również, że ekstrakty z zielonej i czarnej herbaty, zawierające znaczne ilości katechin, silnie podwyższają aktywność S-transferazy glutationowej, oksydoreduktazy NAD (P)H:chinon i UDP-glukuronylotransferazy. Enzymy te, przyspieszając usuwanie z organizmu substancji kancerogennych, uczestniczą w detoksykacji. Obniżenie aktywności cytochromu P450, a także indukcja enzymów fazy II, wpływa na przyspieszenie usuwania związków prokancerogennych, lecz jednocześnie powoduje nasilenie metabolizmu wielu związków o działaniu terapeutycznym.

Flawonoidy modyfikują również aktywność innych enzymów uczestniczących w metabolizmie ksenobiotyków. Poprzez wpływ na dehydrogenazę alkoholową i aldehydową, flawonoidy modyfikują metabolizm alkoholu etylowego i obniżają generację RFT, gdyż podczas metabolizmu alkoholu etylowego dochodzi do nasilonej ich aktywacji. Wykazano, że zawierający mieszaninę wielu flawonoidów ekstraktR. pueriaraepodawany chomikom syryjskim, przeciwdziała spożywaniu alkoholu etylowego. Sugeruje się, że jest to spowodowane hamowaniem aktywności mitochondrialnej dehydrogenazy aldehydowej orazg-dehydrogenazy alkoholowej przez zawarte w tym ekstrakcie flawonidy – daidzeinę i daidzynę.
Flawonoidy mogą również zapobiegać powstawaniu stanów nowotworowych poprzez modyfikacje innych elementów metabolizmu komórkowego. W kaskadzie przemian prowadzących do powstawania komórek nowotworowych uczestniczą bowiem czynniki transkrypcyjne NFkB i AP-1, których aktywacja związana jest ze stanem redoksowym komórki. Flawonoidy hamując generację RFT zmniejszają aktywację tych czynników, na skutek czego dochodzi do zahamowania proliferacji komórek nowotworowych, np. wykazano, że galusan epigalokatechiny znacząco hamuje aktywację AP-1 i NFkB.

Niezależnie od udziału mechanizmu antyoksydacyjnego, działanie przeciwnowotworowe flawonoidów może być również konsekwencją ich właściwości prooksydacyjnych. Wykazano, że resweratrol, kurkumina i baikalina użyte w dużych stężeniach, poprzez nasilenie generacji RFT, przyczyniają się do apoptotycznej fragmentacji DNA.
Efekt przeciwnowotworowego działania flawonoidów zależy również od ich dawki. W przeciwieństwie do danych wskazujących na działanie przeciwnowotworowe istnieją doniesienia, że flawonoidy użyte w wysokich stężeniach mogą wpływać na nasilenie procesów nowotworowych. Wykazano, że może wtedy dochodzić do mutacji genowych, aberracji chromosomalnych i wymiany siostrzanych chromatyd . Spożywanie przez szczury diety, zawierającej kwercetynę w ilościach powyżej 1% całkowitej masy dziennego pożywienia przez okres dwóch lat, było wiązane z powstaniem i rozwojem raka nabłonkowego kłębuszków nerkowych (81). Ponadto stwierdzono istnienie synergizmu działania papillomawirusa typu 4 wołu i kwercetyny w indukcji transformacji nowotworowej . Jednak w przeciwieństwie do tych danych istnieją doniesienia, że kwercetyna użyta nawet w stężeniu 5% całkowitej dziennej masy pożywienia wykazuje ochronny wpływ przed powstaniem i rozwojem nowotworu indukowanego działaniem N-butylo-N -(hydroksybutylo)-nitrozoaminą.

Źródło: Postępy Fitoterapii zeszyt 16 (3-4/2005)

Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
Poly


Dołączył: 24 Sty 2006
Posty: 1708


Wysłany: Sro Lip 18, 2007 21:43
Temat postu:
Odpowiedz z cytatem


Flawon - jest podstawowym związkiem flawonoidowym. Występuje miedzy innymi w niektórych gatunkach pierwiosnków. W przeciwieństwie do swoich pochodnych nie ma znaczenia farmakologicznego.




Witeksyna – jest to glikozyd apigeniny. Ma on bardzo duże znaczenie farmakologiczne, gdyż poprawia przepływ wieńcowy. Zaliczana jest do łagodnych leków nasercowych. Ze względu na małą toksyczność może być bezpiecznie stosowana przez dłuższy czas. Witeksyna stanowi główny składnik czynny kwiatów i owocu głogu (Crataegi).




Diosmina - 7-rutozyd diosmetyny. Jest trudno rozpuszczalnym glikozydem, dlatego często krystalizuje w komórkach roślin i ma małą biodostępność (słabo się wchłania z przewodu pokarmowego). Mimo to, jest skutecznym lekiem przeciw obrzękowym, który poprawia elastyczność i tonus żył. Jest często stosowana jako wyizolowana substancja w różnego rodzaju zaburzeniach krążenia obwodowego – szczególnie nóg.




Kemferol – jest flawonoidem zaliczanym do grupy flawonoli. Występuje w postaci licznych glikozydów, w wielu surowcach np.: liściach herbaty (Camelia sinensis) czy kwiatach tarniny (Prunus spinosa). Stwierdzono, że wykazuje słabe działanie spazmolityczne.





Kwercetyna - jest najbardziej rozpowszechnionym flawonolem. Najczęściej spotykana jest w postaci glikozydów, choć często występuje również w wolnej postaci. Stwierdzono, że kwercetyna zmniejsza przepuszczalność naczyń krwionośnych (poprzez hamowanie enzymu hialuronidazy). Istnieją również doniesienia o jej korzystnym wpływie na stężenie lipidów w surowicy krwi. Jak wiele związków z tej grupy posiada również właściwości antyoksydacyjne. Zalicza się ją do grupy tak zwanych „wymiataczy wolnych rodników”. W związku z tymi korzystnymi działaniami, kwercetyna jest związkiem, który ma pewne zastosowanie w spowalnianiu procesów starzenia i w samej geriatrii, zwłaszcza w połączeniu z witaminą C. Wykazano też, że kwercetyna łagodzi skutki napromieniowania, co może mieć zastosowane przy zmniejszaniu nasilenia działań nieporządanych towarzyszących radioterapii nowotworów.




Rutozyd – zwany inaczej rutyną lub witaminą P, jest jednym z najpowszechniej występujących glikozydów kwercetyny. Jego cześć cukrowa złożona jest z dwucukru – rutynozy (glukoza + ramnoza). Wykazano, że rutozyd hamuje aktywności hialuronidazy, zmniejsza więc przepuszczalność i poprawia elastyczność naczyń krwionośnych. Wiadomo też, że witamina P hamuje aktywność oksydazy kwasu askorbinowego - witaminy C, dzięki czemu przedłuża jej działanie. Rutozyd znalazł zastosowanie w lecznictwie jako substancja uszczelniająca naczynia krwionośne. Do najbardziej popularnych preparatów o takim działaniu należy Rutinoscorbin. Nie bez znaczenia są również jego właściwości antyoksydacyjne (wymiatacz wolnych rodników). Glikozyd ten występuje w bardzo wielu surowcach leczniczych np.: w zielu fiołka trójbarwnego (Herba Violae tricoloris) czy kwiatach bzu czarnego (Flos Sambuci). W wielu surowcach, w których występuje rutozyd jest jednak składnikiem o drugorzędnym znaczeniu.


Hesperydyna - jest to glikozyd (7-rutozyd) flawanonu zwanego hesperetyną. Występuje między innymi w owocni pomarańczy gorzkiej (Citrus aurantium) i liściach mięty pieprzowej (Mentha piperita). Mimo że jest glikozydem, w wodzie rozpuszcza się słabo i dlatego w roślinach często występuje w postaci kryształów. Hesperydyna zaliczana jest do tak zwanych czynników kapilarnych P. Ich działanie biologiczne związane jest przede wszystkim z naczyniami włosowatymi. Poprawiają one ich elastyczność oraz zwiększają szczelność śródbłonka naczyń. Z tego powodu hesperydyna wchodzi w skład preparatów poprawiających krążenie obwodowe np.: Detralexu (diosmina + hesperydyna). Stwierdzono ponad to, że wzmaga ona działanie witaminy C. Istnieją też doniesienia o działaniu przeciwwirusowym hesperydyny.




Sylibina – jest to flawonoid zaliczany do grupy flawanoliganów, związków zawierających fragment flawonowy i układ zbliżony budową do lignanów. Występuje on w owocach ostropestu plamistego (Fructus Silibi mariani) w dwóch izomerycznych formach (A i B) tworzących kompleks zwany sylibininą. Z przeprowadzonych badań wynika, że związek ten działa ochronnie w przypadku zatruć toksynami muchomora sromotnikowego – amanityną i falloidyną. Sylibina zapobiega rozpadowi błon komórkowych hepatocytów pod wpływem tych toksyn. Wiadomo także, że pobudza ona polimerazę RNA, co sprzyja regeneracji tych komórek. Wykazano również, że dzięki hamowaniu syntezy prostaglandyn i utleniania lipidów flawonoid ten ma pewne działanie przeciwzapalne. W praktyce, ze względu na późne wykrywanie zatruć muchomorem sromotnikowym, sylibina nie ma większego znaczenia w ich leczeniu - w momencie wykrycia zatrucia uszkodzenia miąższu wątroby są już znaczne i w znacznym stopniu nieodwracalne. Wielu autorów poddaje również w wątpliwość działanie ochronne sylibiny w przypadku uszkodzeń wątroby wywołanych innymi czynnikami. Poprawę samopoczucia pacjentów po zażyciu tego flawonoidu próbuje się tłumaczyć efektem placebo. Potwierdzono natomiast jej działanie żółciopędne.




http://farmakognozja.farmacja.pl/fitochem/index...awon&strona=3

Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
lenna


Dołączył: 19 Sty 2006
Posty: 3842


Wysłany: Sro Wrz 05, 2007 7:06
Temat postu:
Odpowiedz z cytatem


Flawonoidy coraz czesciej sa stosowane jako dodatek, albo i alternatywa srodkow p.alergicznych. Sama mialam okazje przetestowac z b.dobrym skutkiem kwercetyne - kiedys na swoim psie z alergia pokarmowa, a od dwoch dni pije wapno z kwercetyna calcium duo alergic - z paru powodow nie pofiltrowalam sie przedwczoraj i dorobilam sie pieknego uczulenia. To tabletki musujace (300mg+60mg) za kilka zl, polecam w razie klopotow:
http://www.domzdrowia.pl/38317.html

Sporo o antyalergicznych wlasciwosciach flawonoidow mozna przeczytac tu:
Flavonoids and Related Compounds as Anti-Allergic Substances
http://www.jstage.jst.go.jp/article/allergolint/56/2/113/_pdf

Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
crumb


Dołączył: 22 Sty 2006
Posty: 1388


Wysłany: Czw Mar 27, 2008 17:55
Temat postu:
Odpowiedz z cytatem


Trafiłam na tajemniczy suplement, w formie płynnej. Zawiera ekstrakt z siedmiu owoców (ciemne winogrona, jeżyny, czarna wiśnia, czarna porzeczka, czarny bez, tarnina, śliwka), w tym 12 flawonidów, antycyjanidyny, resveratrol.
http://www.flavin-7.com/products.php

tu jest trochę badań, traktują głownie o zastosowaniu bioflawonidow w hamowaniu rozwoju nowotworów, łagodzeniu efektów niepożądanych chemioterapii, pobudzaniu systemu odpornościowego, antyoksydacyjnym, antyalergicznym, antybakteryjnym, antywirusowym, antyastmatycznym działaniu, obniżaniu LDL, ochronnym wpływie na wątrobę, układ krwionośny itd.
http://www.flavin-7.com/studies.php
http://www.flavin-7.com/links.php
w tej ulotce w składzie wymieniają jabłko, więc ja już sama nie wiem jak jest:
http://www.flavin-7.com/documents/about_us.pdf

Flavin ma postać skoncentrowanego płynu pozyskiwanego z soku i skórek w/w owoców, 200 ml Flavinu stanowi ekwiwalent 140 kg owoców, natomiast w jedna porcja - odpowiednik 7 kg owoców.

Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
Lila


Dołączył: 25 Lip 2012
Posty: 12


Wysłany: Pon Cze 10, 2013 17:46
Temat postu:
Odpowiedz z cytatem


Czy zdarzyło się komuś jeszcze zażywać flawonoidy? koleżanka mi poleca flawonoidy w formie koncentratu (galaretki): trochę informacji wraz z badaniami jest tu: http://www.flavonactiv.pl/
Jak to się ma do rzeczywistości? Czy same flawonoidy mogą mieć taki wpływ na zdrowie? podchodzę do tego z pewną dozą nieufności. dużo w internecie jest krytyki.. :/

Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
sensorama


Dołączył: 20 Sty 2014
Posty: 18


Wysłany: Sob Mar 08, 2014 20:17
Temat postu:
Odpowiedz z cytatem



crumb napisał:
w tej ulotce w składzie wymieniają jabłko, więc ja już sama nie wiem jak jest:
http://www.flavin-7.com/documents/about_us.pdf


Jabłka to chyba najbardziej dostępne źródło kwercetyny, może stąd się wzięło w składzie. Niestety, nie podam źródła tej informacji, miałam o tym wzmiankę na studiach, ale wg tej strony
http://zdrowie.familie.pl/artykul/Jablko-zdrowy...-owoc,3935,1.html
jest to 44mg/1kg jabłek.

Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
Strona 1 z 1
Wyświetl posty z ostatnich:  
Napisz nowy temat Odpowiedz do tematu Forum Urody Strona Główna » Dieta i suplementy
Skocz do:  

Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Kontakt  Prywatność
© Forum Urody
Powered by phpBB